Kinderwens

Nee, wees gerust. Ik heb die nog steeds niet. Het gaat om de wensen van kinderen.

Dit weekend vierden mijn zwager, zijn zoon en zijn dochter tegelijk hun verjaardag. En dan is er die eeuwige vraag: wat moet ik ze nu weer geven… Ik heb al moeite met het bedenken van cadeaus voor mezelf. Alles wat ik wil heb ik, of al gekocht, of is zodanig aan de prijs dat de potentiële gevers mij voor gek zullen verklaren.

Ik moet dus iets halen voor mijn nichtje van vijf. Wezenloos sta ik in de winkel te staren naar één grofstoffelijke vibratie van rrroze. De ene nietszeggende pop naast de andere pluizige knuffelding. Wat, in vredesnaam, zou zo’n meisje willen hebben.

Guus is, zoals met de meeste volwassenen, relatief makkelijk. Loop een willekeurige slijterij binnen, pak blindelings iets uit een schap, en dat zit wel snor. Bij mijn neefje Okke kan ik mij ook nog wel iets voorstellen. Een auto met echte geluiden, om cool langs de meisjes te kunnen cruisen. Een Bart Smit-overlevingsmes komt ook nog wel van pas om je vriendjes tot de orde te roepen. Maar voor mijn nichtje iets te bedenken, voor mij een schier onmogelijke opgave.

Überhaupt liggen er nog een veel diepere vragen ten grondslag bij een cadeau voor een kind. Ga ik gewoon een main stream cadeau geven en meedoen met de maatschappelijke opgelegde conventies. Of ga ik daar van afwijken, het kind leren dat er meer is dan hun eigen kleine wereldje. En wat is dan de implicatie van mijn keuze. Bij de HEMA kun je doe-dozen kopen, die de creativiteit en natuurlijke nieuwsgierigheid stimuleren. Stel nou dat ik een natuur-verkenningssetje -wat ik zelf vroeger graag gekregen zou hebben- zou geven. Plant ik hiermee een kiem voor een briljante, gepassioneerde bioloog; de opvolger van Midas Dekkers. Of verdoem ik hem/haar tot een kleurloos, flets bestaan als biologieleraar* in een slechte school, want oom Louis wilde zo graag dat ik ‘iets’ met natuur moest gaan doen.

Uiteindelijk is het toch de veilige, rolpatroon bevestigende, pre-fab keuze van de commercie geworden. Een klein meisje van ongeveer dezelde leeftijd wees haar vader heel enthousiast naar een Barbiepop, “die, die wil ik”. Dus snel de pop voor haar weggegrist en de winkel uit gerend. Daar wasik mooi vanaf.
Dus Noortje, het spijt me dat ik zo jouw cadeau moest kiezen. Om het goed te maken mag je over 10-11 jaar een keer gaan shoppen met mijn credit card. Tot die zul je het hiermee moeten doen.

 

* Deze zin was bedoeld als een miserabele poging tot humor. En absoluut niet om leraren tegen het zere been te schoppen. Integendeel. Ik heb mateloos respect voor hen en vind dat zij en hun vakgebied, zwaar ondergewaardeerd worden.


Sleutelkind

Van kinds af aan al, word je achtervolgd door de wijze raadgevingen van je ouders. Die denken alles beter te weten, terwijl ze toch helemaal niet weten hoe de wereld nu echt in elkaar steekt. Na verloop van tijd echter, begint het besef tot je door te dringen dat er misschien toch wel meer wijsheid […]


Gelukkig hebben we de foto’s nog

Not.    


Generale repetitie

Nog een paar laatste bijschavingen en dan is mijn keuken klaar! De tegels zitten aan de muur en zijn gevoegd, de verlichting doet het en de ijskast, de vaatwasser, gasstel en de magnetron zijn gebruiksklaar. Er moeten nog wat plinten geplaatst worden en de oven moet worden aangesloten en dan is het af. Of toch […]


Tegelen

Om de muren te beschermen horen er natuurlijk tegels aan de muur. Delfts blauwe met wijze raadgevingen was nog wel door mijn hoofd geschoten, maar ik luister daar toch niet naar dus zou het zonde zijn van het geld. Uiteindelijk heb ik nu de keuze uit twee soorten. Een antraciet-kleurig gestreepte strakke steen en een […]


Operatie keuken – Het is toch niet te geleuven

Hoe mooi het allemaal begint te worden? Ik kan haast niet wachten op het moment dat ik de door mijn collega’s opgedrongen uiensoep wel kan maken maar dat niet doe. Gewoon omdat het kan.


Operatie keuken – op naar de climax

Nadat ik thuis was gekomen vandaag moest ik eerst bijkomen van het fietsen, het moordend tempo van Patrick is niet geschikt voor Heeren van Stand. Vervolgens kon ik bijkomen van de metamorfose die mijn keuken ondergaan had. Wat een verschil met de afgelopen dagen. Eventuele twijfels die ik nog had over de uitkomst smelten als […]


Operatie keuken -vorm

Vandaag begint de nieuwe keuken vorm te krijgen! De eerste kastjes zijn geplaatst, waarvan enkele zelfs al op de juiste plek. De rest is gewoon geplaatst . Bij het leveren van de keuken was er 1 doos beschadigd maar mij werd verzekerd dat die doos binnen een week vervangen zou zijn dus no sweat. Gisteren […]


Operatie keuken

En dan komt het moment dat het echte werk moet gaan gebeuren. Handen uit de mouwen, hard werken, zweet en veel electrische apparatuur; duidelijk iets voor echte mannen. Uiteraard iets dat ik met liefde uit heb besteed. En wel aan de hofleverancier van I’tension, Roy Visscher. Ruim anderhalf jaar geleden heeft hij ons nieuwe kantoorpand […]


Operatie keuken – Prelude

Als trotse woningbezitter krijg je opeens een beslissingsbevoegdheid die je als huurder zelden tot nooit zult krijgen. En daarmee natuurlijk ook de bijbehorende zorgen. Kon ik voorheen altijd de schuld op de woningbouwvereniging of verhuurder schuiven, nu ben ik aan de beurt. Maar dat is natuurlijk geen reden om je tegen te laten houden, integendeel. […]